Kortyzol zaliczany jest do grupy hormonów o dzialaniu silnie katabolicznym. W wyzej opisanych warunkach jest to jak najbardziej zrozumiale zjawisko, poniewaz stanowi zabezpieczenie przed brakami energetycznymi. Receptory dla kortykosteroidów znajduja sie w tkance tluszczowej, tluszczu wisceralnym (otaczajacym narzady wewnetrzne), watrobie oraz miesniach szkieletowych. Kortyzol atakujac miesnie powoduje w nich zablokowanie procesów syntezy bialek i nasilenie tepa ich rozpadu. Uwolnione w ten sposób aminokwasy transportowane sa do krwioobiegu, by po przejsciu kilku reakcji w watrobie, mogly byc zuzyte jako substraty energetyczne.

W trakcie dlugotrwalego treningu, szczególnie polaczonego z dieta ubogokaloryczna, mechanizm ten pelni szczególna role. Dochodzi wtedy do naglego spadku poziomu cukru we krwi. Zapotrzebowanie energetyczne pokrywane jest czesciowo poprzez spalanie tluszczu. Na poczatku dzialanie to przejawia sie zwiekszona aktywnoscia adrenaliny i noradrenaliny. Nie wszystkie tkanki ludzkiego organizmu sa w stanie funkcjonowac zuzywajac tluszcze. Do podtrzymania wielu funkcji konieczne jest dostarczenie weglowodanów. Wtedy do akcji wkracza kortyzol. Hormon ten umozliwia rozpad bialek miesniowych i ich uwolnienie do krwioobiegu. Nastepnie transportowane sa one do watroby, gdzie ulegaja przemianie do weglowodanów.

Mechanizm dzialania kortyzolu w tkance tluszczowej jest nieco inny. Mowa tutaj szczególnie o tkance tluszczowej otaczajacej narzady wewnetrzne, tzw. wisceralnej. Mówiac skrótowo, kortyzol powoduje niemal natychmiastowa obróbke i transport kwasów tluszczowych do otaczajacej trzewia tkanki tluszczowej. Stanowi to specyficzny mechanizm zabezpieczajacy przed brakami energetycznymi. Tluszcz zmagazynowany w otoczeniu narzadów wewnetrznych stanowi zagrozenie wielu chorób, jak zatory naczyn, choroby serca, watroby czy niektóre nowotwory. Jak wspomniano u sportowców niemal stale istnieje podwyzszony poziom kortyzolu. Tak wiec odkladanie sie tluszczu jest znacznie intensywniejsze. Jest to specyficzny rodzaj tluszczu, który wyjatkowo ciezko ruszyc w szlaki metaboliczne spalania. Potrzeba by naprawde katorzniczej i dlugiej diety, zeby uruchomic te wyjatkowo skryte zapasy tluszczu. To jednak laczy sie z nieuchronnym spadkiem poziomu masy miesniowej. Kiedy zwiekszony poziom kortyzolu utrzymuje sie dlugo, nastepuje dodatkowo kierowanie tluszczu na tzw. uporczywe miejsca. Rozpoczyna sie jego odkladanie w obrebie dolnej czesci pleców, twarzy i brzucha. Sylwetka nabiera ksztaltu balonu o ksiezycowatej twarzy.

Kortyzol a watroba

Z pozoru moze wydawac sie zastanawiajacym, co ma watroba do kortyzolu. Otóz watroba jest jednym z glównych miejsc, gdzie kortyzol znajduje swoje miejsce dzialania. Pelni on tam wiele róznych funkcji. Postaramy sie jednak uproscic ten schemat do aspektów interesujacych kulturyste.

Kortyzol stymuluje kilka zasadniczych, zachodzacych w watrobie, funkcji. Po pierwsze zmniejsza czulosc insulinowa w jej obrebie. Skutkuje to zmniejszeniem magazynowania glikogenu. Mniej zmagazynowanego glikogenu to splycona regeneracja i mniej energii na treningach. Nastepnie kortyzol przelacza sciezki metabolizmu weglowodanów poprzez nasilenie procesu glukoneogenezy. Glukoneogeneza to proces zachodzacy w watrobie, którego istota jest wytworzenie weglowodanów z materialu nie weglowodanowego. Materialem tym staja sie uwolnione uprzednio z miesni aminokwasy oraz kwasy organiczne. Ponadto watroba stanowi miejsce, gdzie kortyzol rozklada hormon tarczycowy T3, przez co nastepuje spowolnienie tepa metabolizmu. Kolejno kortyzol prowadzi do wzrostu produkcji bialka wiazacego i unieczynniajacego IGF-1, co skutkuje spowolnieniem tempa przemian anabolicznych. 

Zanim przejdziemy do sedna sprawy omówie jeszcze jeden ciekawy aspekt dzialania kortyzolu. Powoduje on zmniejszenie produkcji tlenku azotu NO. Zmniejsza przez to ukrwienie tkanek, w tym miesniowej. Jednoczesnie oslabia ich odpowiedz na dzialanie wielu hormonów. Blokuje zatem trofike, czyli odzywienie tkanki miesniowej. Kortyzol jest tez podstawowym przekaznikiem tlumiacym synteze prostaglandyn w organizmie. Prostaglandyny maja, wedlug najnowszych badan nad hipertrofia, kluczowe znaczenie dla odbudowy tkanki miesniowej po treningach. Prostaglandyny stanowia mediator stanów zapalnych po mikro uszkodzeniach spowodowanych treningiem. Powoduje to stymulowanie miesnia do wzrostu. Kortyzol oslabia te procesy poprzez blokowanie prostaglandyn. Kortyzol stanowi, pod wzgledem dzialania, przeciwienstwo testosteronu, T3 i GH, które pelnia zasadnicza role w syntezie beztluszczowej tkanki miesniowej. Im wiecej kortyzolu tym mniej testosteronu i na odwrót. 

Wszystkie elementy dzialania kortyzolu zachodza w tkankach pod wplywem tego wlasnie enzymu. Kontroluje on lokalne dzialanie tego hormonu. Oznacza to, ze staje sie on naszym celem, który moze uchronic nas przed dzialaniem wszystkiego, o czym wczesniej wspominano. Nie jest to tylko sucha teoria. Wiele z tego mozna namacalnie doswiadczyc w praktyce.

Kortyzol, podobnie, jak testosteron, progesteron czy estrogeny, nalezy do grupy glukokortykosterydów. Ich wspólna cecha jest posiadanie w swojej budowie charakterystycznej grupy 11-beta hydroksylowej. Pod wplywem pewnych reakcji zmienia sie ona na grupe 11-keto i potem znowu w 11-hydroksy. To specyficzna równowaga w metabolizmie tych hormonów. Grupa 11-keto powoduje jednak, ze hormon z nia zwiazany staje sie nieczynny, czyli nieaktywny. 11-keto wersja kortyzolu nazywana jest kortyzonem.

W organizmie jest jednak znacznie wiecej kortyzonu niz kortyzolu. Dlatego tak latwo ulega przemianie do kortyzolu. Dzieje sie to pod wplywem enzymy zwanego dehydrogenaza 11-beta hydroksysteroidowa typu 1 (w skrócie 11-HSD1R). Pocieszna wiadomoscia staje sie fakt, ze mozliwe jest zmniejszenie aktywnosci tego enzymu. Takie modulowanie poziomu kortyzonu do kortyzolu jest o wiele bardziej korzystne dla zdrowia niz zbijanie poziomu samego tylko kortyzolu. Pamietajmy, ze kortyzol w pewnych niewielkich ilosciach jest niezbedny do funkcjonowania, pelni niezwykle wiele waznych funkcji, istotnych dla zdrowia. Jego zupelny spadek mógl by byc niebezpieczny. Blokowanie 11-HSD1R powoduje zmniejszenie sie spadku nadmiernych ilosci kortyzolu do optymalnych ilosci usprawniajacych przemiany metaboliczne.

Inhibitory 11-HSD1R

Uwierz, ze NIE CHCIAL BYS, aby zupelnie zablokowac dzialanie tego enzymu, we wszystkich tkankach! Moglo by to byc bardzo niebezpieczne dla zdrowia a nawet zycia. Potrzeba wiec specyficznej substancji, która blokowala by dzialanie tego enzymu tylko w niektórych tkankach. Znalezienie selektywnego inhibitora 11-HSD1R bylo stosunkowo ciezkim zadaniem. W nasyzm organizmie funkcjonuje naturalnie wiele zwiazków, hormonów i enzymów, które dzialaja przeciwnie do kortyzolu i obnizaja jego poziom. Zwiekszanie ich poziomu nastrecza jednak wiele problemów. Wydaje sie, ze adrenosteron zawarty w 11-Test jest najlepszym selektywnym inhibitorem 11-HSD1R.

Zasada dzialania jest bardzo prosta. Odbywa sie to na zasadzie wspólzawodnictwa o ten enzym. Jak wyzej wspomniano przylacza sie do niego wiele hormonów i zmienia grupe funkcyjna. Adrenosteron bardzo szybko laczy sie z 11-HSD1R i chwilowo go blokuje. Jesli enzym ten jest zajety nie moze do niego dojsc kortyzon, by zmienic sie w aktywny kortyzol. Dlatego nawet w warunkach stresu nie nastepuje podniesienie sie poziomu kortyzolu.

Adrenosteron w swojej strukturze posiada grupe 11-keto. Pod wplywem zlaczenia sie z enzymem 11-HSD1R adrenosteron zmienia sie w 11-beta hydroksyadrenosteron.

Efekty dzialania 11-Test

Wydaje sie, ze adrenosteron jest obecnie najbardziej obiecujaca metoda wspomagania budowania miesni na zasadzie ograniczania aktywnosci kortyzolu. Mozliwe, ze metoda ta moze rywalizowac z niektórymi sterydami anabolicznymi. Pomimo, ze wciaz brak dostatecznych informacji o tej metodzie, pierwsze doniesienia mówia o pelnej skutecznosci. Na skutek podawania adenosteronu dochodzi do zwiekszenia sie poziomu tkanki miesniowej przy jednoczesnym obnizeniu sie poziomu tkanki tluszczowej. Jak wczesniej wspomniano zmniejszeniu ulega takze poziom tluszczu, którego nigdy nie spalil bys treningiem – tluszczu wisceralnego. Moze to byc sposób, by muskulatura stala sie wyzylowana i pocieta, jak nigdy dotad. Jednoczesnie zwiekszeniu ulega wytrzymalosc treningowa. Adrenosteron zwieksza wyczulenie sie receptorów insulinowych. W ten sposób nawet niewielka ilosc glukozy powoduje znacznie lepsze stymulowanie procesów magazynowania glikogenu. W ten sposób nasila sie anaboliczna odpowiedz komórkowa. Zwiekszone zasoby glikogenu to wiecej energii na potrzeby treningu. Poprawie ulega sila i wytrzymalosc miesniowa. Zwiekszone zasoby glikogenu umozliwiaja przeprowadzanie treningu o wiekszej intensywnosci.

Sposób przechowywania:

Przechowywac w warunkach pokojowych.

Trzymac z dala od dzieci!

Sposób dawkowania:

Zaleca sie przyjmowac 3 do 6 kapsulek dziennie przez okres 4-8 tygodni. Kazda porcja powinna byc spozyta po posilku.

Nie zaleca sie zwiekszania rekomendowanych dawek. Nie zaleca sie przekraczania dlugosci ciaglego stosowania powyzej 8 tygodni! Adrenosteron stosowany w umiarkowanych dawkach i niezbyt dlugim czasie posiada umiarkowane skutki uboczne. Nie zaleca sie zbyt wysokich dawek i zbyt dlugiego czasu stosowania celem unikniecia nadmiernego obnizenie produkcji testosteronu i tzw. efektu „zablokowania”. Po zakonczeniu stosowania wskazane jest zastosowanie produktów przywracajacych naturalna gospodarke hormonalna jak Alpha Test, inhibitory aromatazy, Tribulus i ZMA.

Produkt nie jest przeznaczony dla kobiet i mezczyzn ponizej 21 roku zycia. Nie zaleca sie stosowac 11-test w przypadku jakichkolwiek chorób przeszlych i terazniejszych lub genetycznego obciazenia tymi schorzeniami.